*

Dikkatimi tekrar toplamak istiyorum,dağıldım,sıkıştım.

“İstemeye hakkım var mı bilmem ama seni yürekten ilgilendiren şeyleri, başkalarına anlatmaktan kaçınacağın şeyleri duymak isterdim. Anlat bana.”

—   Tomris Uyar   (via kelebenk)

(Kaynak: icindengelen, kelebenk gönderdi)

Kafanı kaldır, ekranı kapat... Akıllı telefonlar, aptal insanlar.

İnsandık, öldük.

İnsandık, öldük.

Parça parça doğdum asla birleşemedi  birçok yanım. Azaldı,kayboldu,öldü yeniden doğdu.Hala gezginim dünyanın tüm uçlarına, çoğalıyorum.Duyularım köreliyor su üstünde tutuyorum bedenimi.

Parça parça doğdum asla birleşemedi birçok yanım. Azaldı,kayboldu,öldü yeniden doğdu.Hala gezginim dünyanın tüm uçlarına, çoğalıyorum.Duyularım köreliyor su üstünde tutuyorum bedenimi.

Güzel gece anısı

Ruhu güzel şehir. Yine beni benden aldın.

Aklımı kaybetmeme izin ver.
Yok olmama izin ver.
Sürüklenip rüzgar olmama,boşlukları doldurmama…Canım acıyor,gün ışığı korkutucu derecede güzel,gözlerim yanıyor,çok fazla her şey çok fazla.

Bir kere de başka biri olmayı denemiştim.Saç kırıklarımdan ayak tırnaklarıma kadar bambaşka…

Çünkü insan dünyadaki tüm dram filmlerini izlese de,gözyaşlarının kurumasına izin vermeyen tüm şarkıları dinlese de ve yaşanabilecek tüm berbatlıklardan sağ kurtulsa da kendi acı senaryosunu yazabilen sonra kalbini en lanet ritme atmaya zorlayan bir varlıktır.

Kendimi duvarları yıkabilecekmişim ,gökyüzünü  avuçlayabilecekmişim gibi hissediyorum.

Söylesenize içimdeki kuşlar niye böyle oluyor?

Söylesenize mutluluk bazen niye acıtıyor.

Şehirde yıldızsız yaz geceleri hoşgelmediniz.

Yanmış bal kokuları getiriyor rüzgar

Kıyılardaki çamlardan

Döl tozlarıyla.

…….Denizde zaman yok.